قوله : ان يجعل [ لو ] هيهنا مثلها : مشاراليه [ هيهنا ] بيت بوده و ضمير در [ مثلها ] به لو راجع است . قوله : مع انّه وصف غير ممكن : ضمير در [ انّه ] به انتطاق راجع است . قوله : و لم يجعل منه : ضمير در [ لم يجعل ] به مصنّف و در [ منه ] به حسن تعليل عود مىكند . قوله : لانّ فيه ادّعاء او اصرارا : ضمير در [ فيه ] به حسن تعليل راجع است . مؤلّف گويد : مقصود از [ ادّعاء ] ادّعاى تحقّق علّت بوده و از [ اصرارا ] اصرار بر اين ادّعاء مىباشد چه آنكه وقتى علّت مورد ادّعاء با واقع مطابق نبوده و در عين حال متكلّم آن را براى اظهار علّت بودن بياورد صدق مىكند كه وى در ادّعاء تحقّق اصرار ورزيده است . قوله : غيّبن : يعنى دفن كرده‌اند . قوله : تحت الرّبا : كلمه [ الرّبا ] به معناى قلّه و بلندى مىباشد . قوله : فهى تبكى عليها : ضمير [ هى ] به سحاب و در [ عليها ] به حبيب راجع است . متن و منه التفريع و هو ان يثبت لمتعلّق امر حكم بعد اثباته لمتعلّق آخر كقوله : احلامكم لسقام الجهل شافية * كما دمائكم تشفى من الكلب